Duurzame verloskunde. De ervaringen als caseloader van verloskundige en hoogleraar Susan Crowther

Auteur
Susan Crowther
Editie
2018; 02
Categorie
Overig
Download pdf
Print artikel
"Caseloadverloskunde is duurzame verloskunde", zegt de Engelse verloskundige en hoogleraar Susan Crowther. In een blog vertelt ze over het leven als caseloader en ontkracht zij misvattingen als geen vrije tijd meer hebben, nooit meer een glas wijn kunnen drinken of niet voor je kinderen kunnen zorgen.

Er doen veel misvattingen en ongegronde bezorgdheid de ronde over caseloadverloskunde en het daarbij behorende werken met persoonlijke continuïteit van zorg. Zoals geen vrije tijd meer hebben, nooit meer een glas wijn kunnen drinken of niet voor je kinderen kunnen zorgen.

Ik heb de kans gehad om in verschillende geboortezorgsystemen ervaring op te doen, in Groot-Brittannië en daar buiten. Ik wil graag mijn persoonlijke verhaal delen en laten zien wat continuïteit van zorgverlener voor mij betekent. Voor mij is continuïteit een van de belangrijkste elementen van mijn vak.

Uitputtingsslag

In Groot-Brittannië werkte ik in de groepspraktijk van een grootstedelijk ziekenhuis. De standaard verloskundige zorg die hier gegeven werd, waarbij de eerste- en tweedelijns zorg gescheiden zijn, appelleerde eenvoudigweg niet aan mijn behoeften.

De groepspraktijk van het ziekenhuis, waar ik in de jaren negentig werkte, was leuk in het begin maar ook een uitputtingsslag. De diensten waren altijd druk en ik kende de zwangere onvoldoende. Ik kon niet goed aansluiten bij hun behoeften.

Vervolgens ging ik aan de slag als vrijgevestigde verloskundige [zogenaamde independent midwife]. Dit was geweldig, maar erg stressvol. Vrijgevestigde verloskundigen maken in Groot-Brittannië geen onderdeel uit van de National Health Service (NHS), hebben geen toelatingsovereenkomst met het ziekenhuis en zijn genoodzaakt hun cliënten te laten betalen voor hun diensten.

Dit in tegenstelling tot Nieuw-Zeeland, waar de vrijgevestigde verloskundige wel volledig geïntegreerd is in het zorgsysteem. Zwangeren maken rechtstreeks een afspraak met de verloskundige zonder dat zij daar extra voor hoeven betalen. Dit werd mijn volgende werkplek, omdat mijn man uit Nieuw-Zeeland* komt en daar een baan kreeg.

Flexibel

Mijn caseloadpraktijk op het Noordereiland van Nieuw-Zeeland bestond uit vier tot zes bevallingen per maand. Dat genereerde een redelijk inkomen, net iets meer dan mijn collega's die in ploegendiensten werkten in het ziekenhuis. Met acht andere caseloadverloskundigen werkten we opgesplitst in groepjes van twee collega's die elkaars partner en waarnemer zijn tijdens vrije weekenden, vakantie- en studiedagen of ziekte. Deze partner was ook beschikbaar voor bevallingen van primiparae, tijdens langdurige bevallingen of als twee vrouwen tegelijk bevielen.

In de caseloadpraktijk was ik de belangrijkste contactpersoon voor de vrouw gedurende de hele zwangerschap, de bevalling en de kraamperiode. Zorg droeg ik alleen over aan anderen als ik op vakantie was, een vrij weekend of een studiedag had, ziek was óf als er twee vrouwen tegelijk gingen bevallen. De zorg die ik verleende doorkruiste verhoogde risico's en medische indicaties en ik volgde de zwangere naar de plaats van bevalling die zij uitkoos. Mijn beleid en werkwijze als caseloader waren flexibel. Ik bepaalde samen met de zwangere elke volgende stap. Op gelijkwaardige wijze, gedurende het gehele proces en iedere controle weer.

Voldoening

Ik vond het geweldig om zo te werken. De contacten met de zwangeren en mijn collega's gaven mij energie en inspiratie. Soms was ik moe. Dan wilde ik niets liever dan mijn telefoon uitzetten. Maar moe was ik bij de andere werkvormen ook. Nu kon ik in ieder geval mijn praktijkpartner vragen om het over te nemen als het echt moest. Bovendien had ik meer voldoening van elke bevalling. Ik kon telkens een zwangere, die ik goed kende, de begeleiding geven die ze nodig had.

Er is mijns inziens geen enkele reden om bang te zijn voor caseloadverloskunde en de bijbehorende persoonlijke continuïteit van zorg. Het constante dienst hebben vormde geen inbreuk op mijn privéleven, ook al had ik een gezin. Als het echt moest was daar altijd mijn praktijkpartner. Ik mis deze manier van werken nog steeds, nu ik in de academische wereld in Groot-Brittannië werk. Maar de voldoening die dit relationele model van zorg mij gaf, geeft mij iedere dag nog inspiratie, ook in mijn academische werk.

Deze manier van werken is heel duurzaam. Zowel voor mij persoonlijk als voor de beroepsgroep in zijn geheel. Het leidt tot grotere werktevredenheid, ook door de collegiale ondersteuning en flexibiliteit. Daardoor overwin je makkelijk de barrières, zoals het continue beschikbaar zijn. Voor mij benadrukt caseloadverloskunde de magie en de kunst van ons vak. Ik heb het daarom voorgoed in mijn hart gesloten.

Dagboek van een caseloader

Hoe ziet een maand werken als caseloadverloskundige eruit? Was ik overspannen na die maand? Legde het doorlopend dienst hebben een druk op mijn privéleven? Maakten vrouwen misbruik van mijn constante bereikbaarheid en belden ze mij voortdurend? Niets van dat alles bleek waar. Om dat te laten zien, beschrijft Susan Crowther een maand uit haar caseloadpraktijk.

Week 1

Maandag

Dienst en spreekuur op de praktijk van 8.00 - 12.00 uur (acht prenatale controles). Drie kraamvisites en een nieuwe intake bij de zwangere thuis die twee uur duurt. Ik ben zelf om 16.30 thuis. Geen telefoontjes of oproepen.

Dinsdag

Dienst. Vier kraamvisites in de ochtend. In de middag de praktijkadministratie bijgewerkt. Geen telefoontjes.

Woensdag

Dienst. Drie kraamvisites in de ochtend. 's middags vrij. Geen telefoontjes.

Donderdag

Dienst. Spreekuur op de praktijk (acht prenatale controles). Twee kraamvisites. De wekelijkse praktijkvergadering geannuleerd omdat iedereen bezig is. Thuis om 15.00. Om 22.00 gebeld voor een bevalling. Vrijdagochtend weer thuis om 08.00.

Vrijdag

In de ochtend geslapen. In de middag vier kraamvisites. Thuis om 17.00. Mijn praktijkpartner neemt de dienst over van 18.00-23.00, zodat ik buiten mijn werkgebied naar een vriendin kan.

Zaterdag

Dienst. Eén kraamvisite in de ochtend. Geen telefoon of oproepen. De rest van de middag boodschappen gedaan en 's avonds naar de film met mijn man.

Zondag

Dienst. Eén kraamvisite aan het eind van de ochtend. Geen telefoon of oproepen.

Totaal aantal uren weg van huis en aan het werk: ongeveer 36 uur. Buiten kantooruren één keer gebeld voor een bevalling.

Week 2

Maandag

Dienst. Spreekuur van 08.00-12.00. Vier kraamvisites. Thuis om 16.00. 's Avonds met een film op de bank en de hele nacht geslapen.

Dinsdag

Dienst. Een nieuwe intake, op verzoek van de zwangere op de praktijk. Drie kraamvisites. Thuis om 14.00. Rest van de dag geen telefoon en een rustige avond thuis.

Woensdag

Dienst. Geen telefoon. Geen spreekuur of kraamvisites. Twee uur mijn administratie bijgewerkt.

Donderdag

Dienst. Spreekuur op de praktijk van 08.00-12.00. Praktijkvergadering met lunch. Vier kraamvisites en weer thuis om 16.00. Ik neem een paar uur waar voor mijn praktijkpartner.

Vrijdag

Om 07.00 opgeroepen voor een bevalling. Thuis om 13.00. In de middag een nieuwe intake aan huis. Om 19.00 gebeld om als tweede verloskundige bij een bevalling aanwezig te zijn. Ik vertrek daar om 23.00. Het blijft verder een rustige nacht.

Zaterdag

Dienst voor mijzelf en mijn praktijkpartner, het is haar vrije weekend. Geen telefoontjes. Eén kraamvisite en 's avonds uit eten met man en kinderen.

Zondag

Dienst. In de ochtend twee kraamvisites. Gebeld om 17.00 voor een borstvoedingsvraag die ik telefonisch kan afhandelen.

Totaal aantal uren weg van huis en aan het werk: ca 35 uur met daarbij een tot twee uur telefonische contacten en het bijwerken van de administratie. Buiten kantooruren tweemaal gebeld.

Week 3

Maandag

Dienst. Spreekuur op de praktijk 8.00-12.00. Vier kraamvisites en een intake bij de zwangere thuis. Om 17.00 thuis en een ongestoorde nacht.

Dinsdag

Dienst. Twee kraamvisites. Niets te doen vanaf 11.00 . Geen telefoontjes of administratie. Ik ga met de hond en de kinderen naar het park en schrijf aan een artikel. Weer een rustige nacht.

Woensdag

Dienst. Om 11.00 gebeld om een inleiding voor serotiniteit te begeleiden. Thuis om 23.30. 's Nachts geslapen.

Donderdag

Dienst. Spreekuur op de praktijk van 8.00-11.00. Drie kraamvisites. Praktijkvergadering tijdens de lunch. Thuis om 15.00. Geen telefoontjes en ik slaap ongestoord.

Vrijdag

Dienst. Vier kraamvisites. Een intake op de praktijk. Om 18.00 overdracht aan mijn praktijkpartner: ik heb een weekend vrij.

Zaterdag en zondag

een dienst.

Totaal aantal uren weg van huis en aan het werk: ca 38 uur plus zo'n anderhalf uur aan telefonische contacten en het bijwerken van de administratie. Buiten kantooruren eenmaal gebeld.


Week 4

Maandag

Vanaf 08.00 dienst. Spreekuur op de praktijk van 8.00-12.00. Na de lunch met mijn collega, vier kraamvisites gedaan. Om 16.00 gebeld voor een bevalling. Thuis om 21.00. Vroeg naar bed voor een ongestoorde nacht.

Dinsdag

Dienst. Om 07.00 gebeld door mijn praktijkpartner voor ondersteuning bij een thuisbevalling. Klaar om 11.00. Drie kraamvisites. Intake bij een zwanger thuis. Geen andere telefoontjes. Rustige nacht.

Woensdag

Dienst. Geen geplande werkzaamheden. De administratie in twee uur bijgewerkt. Geen telefoontjes en weer een rustige nacht.

Donderdag

Dienst. Spreekuur op de praktijk 08.00-12.00. Praktijkvergadering tijdens de lunch van 12.00-14.00. Twee kraamvisites. In de avond op bezoek bij een vriendin. Rustige nacht.

Vrijdag

Dienst. 's Ochtends drie kraamvisites en een nieuwe intake op de praktijk. Vergadering over perinatale sterfte in het regioziekenhuis van 13.00-15.00. Vanaf 18.00 ook dienst voor het vrije weekend van mijn praktijkpartner.

Zaterdag

Dienst. Om 6.00 gebeld voor assistentie van een collega. Thuis om 16.00. Een rustige avond met mijn gezin.

Zondag

Dienst. Eén kraamvisite. Geen telefoontjes. Ik slaap goed.

Totaal aantal uren weg van huis en aan het werk: ca 35 uur plus een uur aan telefonische contacten en een half uur bijwerken van mijn administratie. Buiten kantooruren tweemaal gebeld.

[kader] Om goed als caseloadverloskundige te kunnen werken heb je het volgende nodig:

  • Een ondersteunende structuur met gelijkgestemde collega's
  • Een eerlijke financiële vergoeding die niet door zwangeren zelf hoeft te worden opgebracht
  • Een goede verlofregeling met vaste praktijkpartner en vrije weekenden
  • Autonoom kunnen werken, zoals zelf aantal zorggevallen per jaar bepalen
  • Gelijkwaardige samenwerking met vrouwen die tegemoet komt aan beider behoeften
  • Gelegenheid om 'geen dienst' te hebben als dat dringend nodig is.
  • Open sfeer en goede communicatie tussen collega's die elkaar wat gunnen
  • Goede werkrelaties met verloskundigen en artsen in het ziekenhuis
  • Ondersteuning en begeleiding door de beroepsorganisatie
  • Een begripvol gezin
  • Goede verstandhouding met iedereen in de wijk
  • Betrouwbare auto en mobiele telefoon!

[kader] Startkapitaal. Pauline Doedens, caseloader in Rotterdam

"Collega's met wie je wat betreft visie goed mee door een deur kunt en die voor achterwacht en ondersteuning zorgen als dat nodig is. Dat is het meest waardevolle startkapitaal van een caseloadpraktijk. Ik vind een duo-constructie het prettigste werken. Zo ben ik altijd beschikbaar voor mijn cliënten, tenzij ik afspreek dat mijn maatje voor mij waarneemt. Dat kan een avondje zijn, maar ook een weekend. We zijn er voor elkaar bij lange bevallingen of in het zeldzame geval dat een van ons dubbel staat. Daarnaast werken we wat losser samen met de andere caseloaders in de regio. We trekken bijvoorbeeld als netwerk gezamenlijk op in het VSV.

Ik heb wat minder cliënten dan Susan Crowther, maximaal vier per maand. Ik wil niet fulltime werken in verband met mijn gezin. Buiten mijn anderhalve spreekuurdag sta ik eigenlijk altijd 's middags aan het schoolhek. En met wat hulp van mijn partner en de omgeving vangen we de keren dat ik weg moet voor een bevalling prima op. Het is zo fijn om met zwangeren te werken die je goed hebt leren kennen! Het is veel makkelijker om in te schatten wat ze nodig hebben aan zorg. En door het wederzijdse vertrouwen verlopen de meeste baringen heel soepel. Vroeger haalde ik mijn voldoening vaak uit het succesvol managen van een drukke dienst. Maar van dit intensieve contact met cliënten kom ik veel blijer thuis."

Over de auteur

Prof. Dr. Susan Crowther is hoogleraar verloskunde aan de Robert Gordon Universiteit van Aberdeen, Schotland s.a.crowther@rgu.ac.uk.

Haar originele blog is te lezen via https://drsusancrowther.com/tag/continuity/

Dr. Susan Crowther wil weten hoe Nederlandse verloskundigen denken over caseload, juist nu de geboortezorg in ons land zo aan het veranderen is. Is caseloadverloskunde mogelijk in Nederland? Zou het iets zijn dat op landelijk niveau kan worden ingevoerd? Zij is nieuwsgierig hoe u hierover denkt! Mail haar: s.a.crowther@rgu.ac.uk.

Vertaling en bewerking: Tine Oudshoorn en Suze Jans