Wat zou u doen? Een casus over GBS kweek

Editie
2018; 05
Categorie
Casuistiek
Download pdf
Print artikel
De huisarts wil een GBS-kweek voor aanhoudende cystitis, maar mevrouw Bakker wil dit liever niet.

Mevrouw Bakker is G2P1 en 34 weken zwanger als ze haar verloskundige belt met een zeurende onderbuikspijn. Na enig uitvragen stuurt deze haar door naar de huisarts om de urine te laten controleren op cystitis. Bij 36 weken komt zij weer op het spreekuur. Ze vertelt dat ze inderdaad een flinke blaasontsteking had waarvoor de huisarts Furabit voorgeschreven heeft. De kuur en de klachten zijn inmiddels voorbij, maar omdat de urine bij de controle na een week nog wat troebel was, heeft de huisarts nu toch nog een GBS-kweek ingezet. De verloskundige informeert mevrouw Bakker daarom alvast over het VSV-protocolbeleid bij een GBS positieve kweek. Een positieve urinekweek in de huidige zwangerschap (heavy colonizer) geldt als risicofactor voor GBS-ziekte van de neonaat (ook bij eventuele negatieve introïtuskweek) en is daarom een indicatie voor verwijzing naar de tweede lijn vanaf 36 weken en antibioticaprofylaxe durante partu. Hier schrikt mevrouw Bakker van, want zij wilde dit keer graag thuis bevallen na een eerste medische bevalling in het ziekenhuis vol toeters en bellen. Na een paar dagen belt ze haar verloskundige voor overleg: de kweek is mislukt en de huisarts wil nu dat ze langs komt om nieuwe urine te brengen. Mevrouw Bakker heeft inmiddels bedacht dat ze eigenlijk liever niet wil weten of er GBS in haar urine zit, gezien alle mogelijke gevolgen. Ze voelt zich nog steeds prima en wil zich gaan voorbereiden op haar (thuis)bevalling. Wat zou u mevrouw Bakker in deze situatie adviseren? Wat zou u doen?

De casus in deze rubriek komen uit de dagelijkse praktijk. Namen zijn altijd gefingeerd. Heeft u ook een interessante casus? Laat het ons weten. Wij schrijven hem voor u op.

U kunt uw reacties sturen naar tvv@knov.nl. Onder de inzendingen verloten we een VVV-bon.